تا به حال احساس کردین که در جمع پذیرفتنی نیستین و انگار از سیاره ای دور به زمین پرتاب شدین؟ شاید واسه شمام پیش اومده که در بین گروه یا جمعی احساس کردین وصله ای ناجور هستین. بعضی وقتا هم واسه اینکه هم رنگ جمع بشین، سعی کردین خود رو درباره موضوعات صحبت اون جمع یا کارایی که می کنن، مشتاق نشون بدین.

اما در این مقاله به شما می گیم که اصلا و ابدا لازم نیس خود رو به دردسر بندازین، احساس تنهایی داخلی داشته باشین و سعی کنین از خود واقعی تون فاصله بگیرین. با ما همراه باشین تا به شما بگیم چه جوری جای خود رو در هر جمعی باز کنین.

دلیلای زیادی می تونه باعث ناآگاهی ما از چگونگی نشون دادن و یافتن جایگاه مون در جمع باشه. مثلا شاید افراد یک جمع با ما هم خوانی ندارن یا موضوع مورد بحث واسه مون جالب نیس. در هر حال وقتی احساس می کنیم به جمعی تعلق نداریم، احساس ناجوری از تنهایی و تنهایی به ما دست می ده.

واسه این مسئله باید راه حلی به کار ببریم. چون کم کم منزوی و منزوی تر میشیم و به جای تجربه لحظات خوش، اسیر افکار سیاه تنهایی میشیم.

۱. با خود مهربون باشیم

شاید ناهماهنگی با جمع باعث ایجاد احساس بد در ما بشه اما فارغ از تعداد و شدت این تجربه ها، باید به خاطر بسپاریم که ما در داشتن این احساسات تنها نیستیم. مثلا، اگه در کنفرانسی از حاضران پرسیده شه که بی تعارف و رودربایستی چند نفر فکر می کنن که به این جمع تعلق ندارن، بیشترشان دست خود رو بالا می بره.

منظور اینه که اینجور احساسی رایجه و خیلی از افراد در جمعای مختلف اونو تجربه می کنن. پس قبل از هر چیز با خود مهربون باشین. حتی اگه به زبون خودمونی، واقعا در دنیا یک ستاره هم نداشته باشیم بازم دلیلی نداره که خود رو از این واسه سرزنش کنیم.

نباید به خاطر اینکه در جمعی احساس خوبی ندارین و با بقیه صمیمی نمی شین، خود رو سرزنش کنین. وقتی شمام خود رو دوست ندارین و پس میزنین، دیگر چه انتظاری از بقیه دارین؟

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   وظایف کانون وکلای دادگستری و ارکان اون 

۲. بر فرقای خود تمرکز کنین

تغییر پس از برابری نیافتن با جمع یکی از اشتباهات ماست. اگه بعضی وقتا احساس بی تعلقی به محیط یا جمعی رو داریم، یعنی متفاوت هستیم. متفاوت بودن اصلا چیز بدی نیس. لزومی نداره همه آفریدگان خدا مثل هم باشن. شاید افراد جمعی خاص، کاراشون یا موضوع بحث هاشون برابر میل و سلیقه ی شما نیس.

هیچ ایرادی نداره که اونا و شما با هم فرق دارین. هیچ یک بر دیگری برتری ندارین. بحث فقط بحث فرق هاست. در این موقعیتا با نگاهی رو راست و دقیق ببینین که عامل فرق و فرق شما از جمع چیه. لازم نیس خود رو عوض کنین و سریع هم رنگ جماعت شید. فقط باید دلیل فرق رو کشف کنین و در صورت احتیاج، فرصتی واسه تناسب و همراهی با جمع پیدا کنین.

اگه بین شما و جمعی که در اون قرار گرفتین کوچیک ترین شباهتی وجود نداره، لزومی نداره خود رو آزار بدین. شما آزاد هستین و می تونین معاشران خود رو عوض کنین.

۳. خود رو قبول کنین

خود رو تموم وکمال قبول کنین. البته نه به این معنی که ضعفای خود رو به عنوان نقاط مثبت قلمداد کنین و با اونا خوشحال باشین. منظور اینه که در صورت داشتن فرق و نیافتن جایگاهی ویژه در یک جمع، احساس ضعف نداشته باشین.

بعضی وقتا شما در جمعی پذیرفتنی نیستین؛ به خاطر این که از اخبار روزنامهای زرد یا غیبت خوش تون نمیاد. این فرق اصلا بد نیس. دنیا به افراد مختلف با ویژگیای متفاوت احتیاج داره. علاقه مندیای افراد، متفاوته و هر فردی هم واسه پیگیری بخش ی مورد علاقه اش مختاره.

پس جدا از اینکه اینکه بعضی وقتا دلایلی مثل خجالت یا کمبود مهارتای اجتماعی مانع از ایجاد ارتباطات فعال و پرنشاط اجتماعی می شه، بعضی وقتا هم متفاوت بودن بدون هیچ دلیلی مبنی بر ضعف، باعث جدایی شما از بعضی جمعا می شه. در این صورت نگران نباشید و به راه خود ادامه بدین.

 


دسته‌ها: آموزشی